چک‌لیست سئوی فنی پیش از انتشار سایت

بیشتر دردسرهای سئوی روز انتشار از یک فراموشی ساده می‌آیند، نه از یک مسئله‌ی پیچیده: یک noindex که از نسخه‌ی آزمایشی باقی مانده، یا ریدایرکتی که هیچ‌وقت نوشته نشد. این فهرست را پیش از انتشار سایت جدید یا بازطراحی‌شده، خط به خط مرور کنید.

۱. گوگل اجازه‌ی دیدن سایت را دارد

• فایل robots.txt در ریشه‌ی دامنه کل سایت را مسدود نمی‌کند. خط Disallow: / که روی نسخه‌ی آزمایشی لازم بود، اینجا نباید باشد.
• هیچ صفحه‌ی مهمی noindex ندارد. در وردپرس، گزینه‌ی منصرف کردن موتورهای جست‌وجو از ایندکس سایت، در تنظیمات خواندن، خاموش است.
• رمز یا محدودیت دسترسی نسخه‌ی آزمایشی برداشته شده است.

۲. سایت فقط یک آدرس دارد

• همه‌ی نسخه‌ها (http و https، با و بدون www) با ریدایرکت ۳۰۱ به یک نسخه می‌رسند.
• درباره‌ی اسلش پایانی آدرس‌ها یک تصمیم ثابت گرفته شده است.
• هر صفحه تگ canonical به آدرس نهایی خودش دارد.

۳. آدرس‌های قدیمی جایی می‌روند

اگر سایت قبلی دارید، فهرست آدرس‌هایی را که بازدید یا لینک ورودی دارند از Search Console و آنالیتیکس بیرون بکشید و برای هرکدام ریدایرکت ۳۰۱ به نزدیک‌ترین صفحه‌ی جدید بنویسید. ریدایرکت همه‌چیز به صفحه‌ی اصلی، از نگاه گوگل تقریباً مثل صفحه‌ی ناموجود است.

۴. نقشه‌ی سایت و Search Console

• فایل sitemap.xml فقط آدرس‌های نهایی و قابل ایندکس را دارد؛ نه آدرس‌های ریدایرکت‌شده و نه صفحه‌های noindex.
• آدرس نقشه‌ی سایت در robots.txt آمده و در Search Console ثبت شده است.
• مالکیت سایت در Search Console تأیید شده، ترجیحاً به‌صورت Domain property تا همه‌ی زیردامنه‌ها و هر دو پروتکل را پوشش دهد.

۵. عنوان، توضیحات و سرفصل‌ها

• هر صفحه عنوان یکتای خودش را دارد و مهم‌ترین کلمه‌ها در حدود ۶۰ نویسه‌ی اول آمده‌اند.
• توضیحات متا برای هر صفحه جداگانه نوشته شده است.
• هر صفحه دقیقاً یک h1 دارد و سرفصل‌ها به‌ترتیب‌اند.
• تگ‌های Open Graph برای اشتراک‌گذاری در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌ها تنظیم شده‌اند.

۶. داده‌ی ساختاریافته معتبر است

اسکیمای هر نوع صفحه را با Rich Results Test گوگل و Schema Markup Validator بررسی کنید. اسکیمای ناقص یا نادرست بهتر از نبودنش نیست؛ فقط خطای دیگری است که باید رفع شود.

۷. سرعت روی قالب‌های اصلی

به‌جای آزمودن فقط صفحه‌ی اصلی، از هر قالب یک نمونه را در PageSpeed Insights بسنجید: صفحه‌ی اصلی، یک صفحه‌ی خدمت یا دسته، یک صفحه‌ی محصول یا نوشته. تصویرهای بزرگ بدون ابعاد، فونت‌های متعدد و اسکریپت‌های اضافه معمولاً همین حالا پیدا می‌شوند.

۸. موبایل

• تگ viewport وجود دارد و بزرگ‌نمایی را غیرفعال نکرده است.
• هیچ صفحه‌ای اسکرول افقی ندارد.
• دکمه‌ها و لینک‌ها برای لمس به‌اندازه‌ی کافی بزرگ و از هم دورند.
• محتوا و لینک‌های داخلی نسخه‌ی موبایل با نسخه‌ی دسکتاپ یکسان است.

۹. صفحه‌ی ۴۰۴ واقعاً ۴۰۴ است

یک آدرس بی‌معنی را باز کنید. پاسخ سرور باید کد وضعیت ۴۰۴ باشد، نه ۲۰۰. صفحه‌ای که بگوید «پیدا نشد» ولی کد ۲۰۰ بفرستد، از نگاه گوگل یک soft 404 است و ممکن است آدرس‌های بی‌محتوا را به‌عنوان صفحه‌ی واقعی ببیند.

۱۰. HTTPS کامل

گواهی امنیتی معتبر است و هیچ تصویر، فونت یا اسکریپتی با http:// بارگذاری نمی‌شود. محتوای مختلط هم برای امنیت مشکل است، هم هشدار مرورگر را به همراه دارد.

۱۱. اندازه‌گیری از روز اول

پیش از انتشار، آنالیتیکس و Search Console آماده باشند و وضعیت فعلی (ترافیک، صفحه‌های ایندکس‌شده و جایگاه کلمات کلیدی مهم) ثبت شده باشد. بدون عدد «قبل»، هیچ‌وقت نمی‌توانید بگویید انتشار جدید چه اثری داشته است.

بعد از انتشار

کار با انتشار تمام نمی‌شود. در چند هفته‌ی اول، گزارش Page indexing در Search Console را هر چند روز یک بار ببینید: آدرس‌هایی که ایندکس نشده‌اند، خطاهای خزش و ریدایرکت‌هایی که به جای درستی نمی‌روند، معمولاً در همین هفته‌ها خودشان را نشان می‌دهند.

اگر سایت چندزبانه است، یک مورد هم به فهرست اضافه کنید: تگ‌های hreflang که هر نسخه‌ی زبانی را به نسخه‌های دیگرش وصل می‌کنند.